http://contramee.wordpress.com/2012/08/20/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CF%87%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%82-%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CF%86%CE%B1%CF%83%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA/

ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ,ΣΕ ΤΡΕΜΟΥΝ....ΝΑ ΤΟ ΘΥΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ!!!!!

Georgios Kontopidis

Καταιγίδα ξεκίνησε... Τα σύννεφα βαριά, σκεπάζουν τη μικρή ζωή μας. Μπόρα είναι και θα περάσει. Καμιά μπόρα δεν μένει. Μόνο οι μπόρες του μυαλού μας γίνονται κάποτε δυνάστες και μας λυγίζουν, μας γονατίζουν και μπροστά σε έναν ανύπαρκτο θεό θέλουν να μας βάλουν να προσκυνήσουμε. Κι εμείς, τότε λυγίζουμε, τότε βογγάμε. Μα, άλλος πέρα από τον εαυτό μας δεν είναι που μας λυγίζει. Να το θυμάσαι αυτό ...;

Κομμάτια η ψυχή μας έγινε. Αναίτια μήπως;

Μάθημα στο σχολείο της ζωής κάνουμε, γιατί ξεχάσαμε να λέμε ευχαριστώ στον Θεό, καλημέρα στον γείτονα ...; Ξεχάσαμε να κοιταζόμαστε σαν άνθρωποι και κάναμε εχθρό τον φίλο, κάναμε εχθρό τον αδελφό, κάναμε εχθρό τον χρόνο που όλα μας τα φέρνει, αλλά και όλα μπορεί να μας τα πάρει ...;

Σκύβουμε τώρα, γιατί ξεχάσαμε πως είναι να βάζουμε πίσω το εγώ μας, ξεχάσαμε να κοιτάζουμε εκεί από όπου ζούμε, εκεί όπου οδεύουμε ...; στην γη που πατούμε.
Σκύβουμε τώρα, σαν σε μία αόρατη προσευχή και λυγίζουν τα γόνατα από τα βαριά χτυπήματα που μας δίνουν. Καλά κάνουν. Ας θυμηθούμε πως κάποτε πρέπει και να σκύβουμε.

Βουβοί στέκουμε απέναντι ο ένας στον άλλον. Μιλάνε τα μάτια, κλαίει η ψυχή, λαχταράμε το φως και το χρώμα. Πού είναι το φως; Πού πήγε το χρώμα; Η φυλακή του εγώ μας, είναι το ζωντανό γκρίζο που ζούμε, που επιτρέψαμε να μας φέρουν.

Ποιοι έκλεψαν το χρώμα; Ποιοι έβαψαν τον κόσμο γκρίζο; Ποιοι είναι εκείνοι που τ' άγια πατάνε και ζητάνε με αίμα να πληρωθούν για όσα μας κάνουν;
Πού να βρω την δύναμη αδελφέ μου να σταματήσω ετούτο το κακό;

Κοίτα στην άκρια της ψυχής σου, μέσα στα μάτια των παιδιών ...;
Δες το γαλάζιο της σημαίας, μέσα στο χρώμα του ουρανού ...;
Τη ζωή σου εσύ μάθε να ορίζεις, όπως το βιός σου που τώρα το πατούν ...;
Πάρε δύο βαθιές ανάσες, σπάσε τα δεσμά που τώρα σε κρατούν ...;

Μέρα τη μέρα σε λυγίζουν, μα εσύ ακόμη τους θωρείς στα μάτια κι αυτοί φοβούνται. Τρέμουν αυτή την σιωπή. Ξέρουν πως είναι η ησυχία πριν την καταιγίδα που θα τους σαρώσει. Γιατί ετούτοι δύναμη δεν έχουν άλλη πιότερη από εκείνη που εσύ τους έδωσες, πιότερη από αυτή που εσύ κρατάς, πιότερη από ετούτη τη δύναμη που με ένα άγγιγμά σου μπορεί να τους σαρώσει, ως τα σκουπίδια σαρώνει η σκούπα του νοικοκύρη στην αυλή του ...;

Εσύ είσαι ο νοικοκύρης, εσύ είσαι το αφεντικό.
Μην αφήσεις τον εαυτό σου να το ξεχάσει.
Μην επιτρέψεις τον δαίμονά σου να σε πείσει πως δεν υπάρχει χρώμα, πως δεν υπάρχει φως.
Εσύ είσαι αυτός που την μοίρα του κρατά.
Κι αυτοί που τώρα σε διαφεντεύουν, οι διακονιάρηδες του μαύρου, τρέμουν σαν θα σηκωθείς και θ' αρχίσεις να περπατάς προς το μέρος τους για να πάρεις πίσω αυτά που σου ανήκουν.

Να το θυμάσαι αυτό ...;
Το δικό σου βιός μοιράζουν μεταξύ τους.
Τις δικές σου σάρκες σκίζουν και τρώνε, όσο εσύ στέκεις και τους κοιτάς.
Τα δικά σου παιδιά ορέγονται για να γεμίσουν τα πορνεία τους...
Πάρε τον δρόμο σου, προχώρα για να βρεις το φως, να βρεις το χρώμα... Μην περιμένεις το φως να σε βρει, αν θέλεις αυτή η καταιγίδα σύντομα να τελειώσει.
Κάμε μία προσευχή και ξεκίνα... Κάμε το πρώτο βήμα και ξεκίνα να βρεις το χρώμα, να βρεις το φως...

ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ ....

Με ποιο δικαίωμα βλασφημούν κατ' αυτόν τον τρόπο ονομάζοντας "Ξένιος Ζεύς" μια επιχείρηση "σκούπα" ;

Ο Δίας, ως επικεφαλής του Δωδεκάθεου, ήταν η προσωποποίηση της φιλοξενίας .....

... αν είναι ανίκανοι να διαχειριστούν το όποιο θέμα, τουλάχιστον να φέρονται ως Έλληνες - αν φυσικά γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό ...

Ολυμπιακοί Λονδίνου 2012 ....

Antonis Papadopoulos

Είναι άραγε μιζέρια αν κανείς γνωρίζει, προβάλλει κι είναι υπερήφανος για την Ιστορία του ; Και δεν είναι μιζέρια όταν το "Μπράβο Λονδίνο" ξεχνά να προσκαλέσει τους Φορείς της Ολυμπίας, του ΦΥΣΙΚΟΥ τόπου γέννησης των Αγώνων αυτών ; Προσωπικά λατρεύω την αγγλική μουσική και το αγγλικό θέατρο αλλά απεχθάνομαι τους παραχαράκτες της Ιστορίας και τους κλέφτες (ευτυχώς δεν μας έδειξαν χθες με ποιον ακριβώς τρόπο κατέστρεψαν αυτό που είχε απομείνει από τον Παρθενώνα κι ακόμα δεν έχουν δώσει μια σοβαροφανή και λογική εξήγηση). Εκτός αν θεωρούμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ένα κιτς πάρτυ, οπότε μέσα. Τέλειο ήταν το χθεσινό ! Είχα να πάω ντισκοτέκ εδώ και κάτι δεκαετίες

Επιδίωξη της τυραννίας ....

Δ' ΡΑΙΧ

Ευστρατια Σουραβλα

Πλαφόν 1500 ευρώ για παροχές ανά έτος των ταμείων!
Δηλαδή θάνατος στους καρκινοπαθείς ,σε όσους κάνουν αιμοκαθάρσεις και σε ένα σωρό ανθρώπους που για να ζήσουν πρέπει να κάνουν ακριβές θεραπείες.
Εν ολίγοις ,ξεκαθάρισμα επιβίωσης,μόνον αυτών που είναι σε θέση να δουλέψουν ( διότι περί δουλείας πρόκειται και όχι εργασίας) σαν τα ζώα για ένα κομμάτι ψωμί.
Κι αυτο ,δεν λέγεται Δ'ΡΑΙΧ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

Ελένη Ματθαίου σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης .... δεν ξοδεύεσαι να τα κατασκευάσεις, να τα συντηρήσεις, στα χαρτιά είναι ανύπαρκτα - άρα δεν μπορεί κανείς να σε κατηγορήσει, δεν έχεις έξοδα για χημικά εξόντωσης και είναι πιο αποτελεσματικά ... αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος του ανθρώπινου είδους ....

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα ....

Theofilos Zangelidis

πριν από μία ώρα περίπου
ΒΑΙΟΣ ΜΠΛΙΟΥΜΗΣ

ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Αναρτήθηκε από τον/την olympiada στο Ιουνίου 27, 2012

Τι σημαίνει η ελληνική γλώσσα

λίγοι από μας το γνωρίζουν
Η Αγγλική γλώσσα έχει 490.000 λέξεις από τις οποίες 41.615 λέξεις. είναι από την Ελληνική γλώσσα(βιβλίο Guinness).
ΗΕλληνική με την μαθηματική δομή της είναι η γλώσσα της πληροφορικής και της νέας γενιάς των εξελιγμένων υπολογιστών, διότι μόνο σ’ αυτήν δεν υπάρχουν όρια(Bill Gates). Η Ελληνική και η Κινέζικη. είναι οι μόνες γλώσσες με συνεχή ζώσα παρουσία από τους ίδιους λαούς και στον ίδιο χώρο εδώ και 4.000 έτη. Όλες οι γλώσσες θεωρούνται κρυφοελληνικές, με πλούσια δάνεια από τη μητέρα των γλωσσών, την Ελληνική(Francisco Adrados, γλωσσολόγος).
Η Ελληνική γλώσσα έχει λέξεις για έννοιες οι οποίες παραμένουν χωρίς απόδοση στις υπόλοιπες γλώσσες, όπως άμιλλα, θαλπωρή και φιλότιμο Μόνον η Ελληνική γλώσσα ξεχωρίζει τη ζωή από το βίο, την αγάπη από τον έρωτα. Μόνον αυτή διαχωρίζει, διατηρώντας το ίδιο ριζικό θέμα, το ατύχημα από το δυστύχημα, το συμφέρον από το ενδιαφέρον.
Το εκπληκτικό είναι ότι η ίδια η Ελληνική γλώσσα μας διδάσκει συνεχώς πώς να γράφουμε σωστά. Μέσω της ετυμολογίας, μπορούμε να καταλάβουμε ποιός είναι ο σωστός τρόπος γραφής ακόμα και λέξεων που ποτέ δεν έχουμε δει ή γράψει. Το «πειρούνι» για παράδειγμα, για κάποιον που έχει βασικές γνώσεις Αρχαίων Ελληνικών, είναι προφανές ότι γράφεται με «ει» και όχι με «ι» όπως πολύ άστοχα το γράφουμε σήμερα. Ο λόγος είναι πολύ απλός, το «πειρούνι» προέρχεται από το ρήμα «πείρω» που σημαίνει τρυπώ-διαπερνώ, ακριβώς επειδή τρυπάμε με αυτό το φαγητό για να το πιάσουμε. Επίσης η λέξη «συγκεκριμένος» φυσικά και δεν μπορεί να γραφτεί «συγκεκρυμμένος», καθώς προέρχεται από το «κριμένος»(αυτός που έχει δηλαδή κριθεί) και όχι βέβαια από το «κρυμμένος»(αυτός που έχει κρυφτεί). Άρα το να υπάρχουν πολλά γράμματα για τον ίδιο ήχο(π.χ. η, ι, υ, ει, οι κτλ) όχι μόνο δεν θα έπρεπε να μας δυσκολεύει, αλλά αντιθέτως να μας βοηθάει στο να γράφουμε πιο σωστά, εφόσον βέβαια έχουμε μια βασική κατανόηση της γλώσσας μας. Επιπλέον η ορθογραφία με την σειρά της μας βοηθάει αντίστροφα στην ετυμολογία αλλά και στην ανίχνευση της ιστορική πορείας της κάθε μίας λέξης. Και αυτό που μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε την καθημερινή μας νεοελληνική γλώσσα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, είναι η γνώση των Αρχαίων Ελληνικών.
Είναι πραγματικά συγκλονιστικό συναίσθημα να μιλάς και ταυτόχρονα να συνειδητοποιείς τι ακριβώς λες, ενώ μιλάς και εκστομίζεις την κάθε λέξη ταυτόχρονα να σκέφτεσαι την σημασία της. Είναι πραγματικά μεγάλο κρίμα να διδάσκονται τα Αρχαία με τέτοιο φρικτό τρόπο στο σχολείο ώστε να σε κάνουν να αντιπαθείς κάτι το τόσο όμορφο και συναρπαστικό.
Η ΣΟΦΙΑ Στη γλώσσα έχουμε το σημαίνον(την λέξη) και το σημαινόμενο(την έννοια). Στην Ελληνική γλώσσα αυτά τα 2 έχουν πρωτογενή σχέση, καθώς αντίθετα με τις άλλες γλώσσες το σημαίνον δεν είναι μια τυχαία σειρά από γράμματα. Σε μια συνηθισμένη γλώσσα όπως τα Αγγλικά μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο car και το αυτοκίνητο cloud, και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει.
Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον. Γι’ αυτό το λόγο πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες. Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Werner Heisenbergείχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «Η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση. Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο». Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη(άρα= γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή= φωνή + θέω= τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι). Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της έννοιας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για τη σκέψη.
Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. Μας «φθίνει» – ελαττώνει ως ανθρώπους-και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο». Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο όταν είναι άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της άλλα ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά»= το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξης, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πάς όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία! Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι(ευχαριστιέμαι) επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξης αυτής θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση(=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα(ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε. Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση συνδέεται άμεσα με τη σωματική μας υγεία.
Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο. Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των 2 γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα. Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα με τη σκέψη του ανθρώπου.
Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Mihai Eminescu, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.
Η ΜΟΥΣΙΚΟΤΗΤΑ Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω» που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική».
Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Jacques Lacarrièreεπίσης μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα-μητέρα των εννοιών μας-μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει».
Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής. Αλλά και ο Γίββων(Gibbon) μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσ=B